Aksjomaty Teorii wiecznego istnienia

Głównym aksjomatem teorii wiecznego istnienia jest to, że „coś” nie może powstać z „niczego”.

Uzupełnienie aksjomatu teorii wiecznego istnienia  - (aksjomat naukowy) -  Stałe twierdzenie, że wszystko ma swoją przyczynę. W tym twierdzeniu jest jeden wyjątek: Byt Pierwoistny zajmujący sobą cały stan poza czasem i przestrzenią. Jej istnienie jest założeniem teorii wiecznego istnienia.

Rozbudowanym aksjomatem tej teorii jest twierdzenie, że powstał w konkretnym momencie, a przedtem nie istniała czasoprzestrzeń wszechświata. To, co istniało przedtem, musi być jakąś rzeczywistością, gdyż według aksjomatu tej teorii jakiekolwiek istnienie nie może powstać z niczego.

Cytat z Internetu: Aksjomat – pewnik , ustalony postulat, oczywistość, Aksjomaty są zdaniami wyodrębnionymi spośród wszystkich twierdzeń danej teorii, wybranymi tak, aby wynikały z nich wszystkie pozostałe twierdzenia tej teorii. Cechy aksjomatu: Prawdziwość, Niesprzeczność, Niezależność, Zupełność, Kategoryczność. Aksjomaty to kategorie naukowe. Aksjomaty stanowią element paradygmatu. Układ aksjomatów jest głównym punktem wyjścia budowania tez i hipotez badawczych. Model danej teorii musi spełniać wszystkie jej aksjomaty. Układ aksjomatów jest więc elementem wyjściowym budowania teorii naukowej. Eleganckie jest sformułowanie danej teorii w postaci jak najmniejszej liczby prostych i niezależnych aksjomatów. Ułatwia to tworzenie modelu danej teorii i upraszcza dowodzenie ich niesprzeczności. Z powodów praktycznych aksjomatów powinno być tyle, aby prawdziwość wszelkich ważnych twierdzeń danej teorii dała się rozstrzygnąć na ich podstawie.

Aksjomaty odgrywają istotną rolę w budowie teorii i praw naukowych. Dzięki nim, w wyjaśnianiu prawa nauki nie trzeba formułować praw  początkowych. Przesłanki przyjęte w wyjaśnieniu praw nauki same są takimi prawami.

 

 

Teoria wiecznego istnienia